17 Aralık 2009 Perşembe

İmdaatt




Şaka gibi bir gündü yoğunluğun haricinde birde ayağıma dolanan problemli olaylar yakamı bırakmadı.
Telefonlarım hiç susmadı üstüne üstlük birde bunlara bademciklerimin yara olmasından sebep yutkunma zorluğu ve karın ağrımın şiddetlenmeside eklenince kaymaklı ekmek kadayıfı oldu.Her stresli günün ardından bir kerede daha anladım ki insanların tahammül sınırları yok herşey hep acele ve hemen olmalı,malesef elimde sihirli değnek yok bunu izah etmek o kadar yorucu oluyor ki..

Hiç yorum yok: